Spookjongeren

Vandaag ga ik het hebben over spookjongeren. Spookjongeren, het woord beschrijft het al. Het woord laat je al minderwaardig voelen, het doet pijn om zo beschreven te worden, je hebt geen andere keuze, zo wordt je gewoon genoemd. Niet zeiken!! Je bent niets waard in de ogen van de overheid.

Ik ben helemaal niks want ik sta nergens op papier.
Ik heb geen stem: Je bestaat niet en wordt dus niet als een burger gezien.Je kan je nergens inschrijven zonder de wachtperiode die je moet doorstaan.
Ik heb geen bestaansrecht:
Je hebt geen stem en doordat je geen stem hebt, heb je nauwelijks iets te zeggen.

Ik heb geen recht op uitkering: Zonder dat je als dakloze ingeschreven staat, heb je er geen recht op. Als je jezelf bij de gemeente inschrijft voor een postadres, zit daar verplicht een uitkering aan verbonden.

Ik heb geen recht op toeslagen: Doordat je geen belasting betaald heb je dus ook geen recht op allerlei toeslagen.

Ik heb geen recht op inkomen/baan: Doordat ik niet in de Gemeentelijke Basis Administratie sta heb ik geen recht op een baan.

Daarnaast heb ik geen verzekering: Doordat je niet op een adres ingeschreven staat, ben je ook niet verzekerd, en dus ook niet zorgverzekerd.

Alles wat je nodig hebt om zoals iedereen te kunnen werken, studeren, stemmen, belasting betalen, boodschappen doen en leuke dingen doen, dat wordt je ontnomen. Soms buiten jou weten om, en soms je eigen schuld, omdat je bijvoorbeeld aan bepaalde afspraken niet voldoet. Maar dan alsnog geeft het de recht van de overheid niet om jou zomaar ergens uit te schrijven en doen alsof je niet bestaat. Dat is slecht voor de geestestoestand van de jongere, maar ook een last voor de economie, gebruikmaken van zorg en alle andere zaken die belangrijk is voor de welvaart van ons land.

Het is voor mij als “avonturier”, (ik noem mijzelf een avonturier, omdat ik het term spookjongeren niet erg fijn vind) erg moeilijk om over een brug te lopen die wankelt aan alle kanten om “hulp” te moeten zoeken. Meestal wordt je van het kastje naar de muur gestuurd omdat zij jou niet begrijpen, of jij hun niet. een voorbeeldje die ik kan noemen is het 24uurs belverzoekje van de Gemeente, als ik mijn klantmanager wou bereiken, verbinden ze je nooit direct door, ze zullen je binnen 24uur terugbellen. En als er na de 24uur niet terug wordt gebeld, verbinden ze je direct door als je weer terugbelt, maar in de praktijk gebeurd dit niet en is degene die je wilt bereiken niet beschikbaar of net met pauze of is al vertrokken. Er is een soort zwijgcultuur gaande en niemand die elkaar corrigeert binnen de Gemeente. Er wordt geen rekening gehouden met het feit dat het pijnlijk is voor een jongeren om niet te weten waar ie aan toe is. Niemand die contact met mij opneemt, niemand die mij steunt of even ter zake roept, niemand om mij heen die je begrijpt of kan laten begrijpen. een recht dat iedereen hoort te hebben.
Ik voel me machteloos.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.